Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ!!!!!!!


Το παραμύθι της ωραίας κοιμωμένης, το ξέρετε όλοι φαντάζομαι!!!!!!
Εγώ θα σας πω μια άλλη εκδοχή του παραμυθιού , η οποία όμως  είναι αληθινή πέρα ως πέρα!!!




Πριν 70 χρόνια αγοράστηκαν και στόλισαν ένα καινούργιο σπιτικό , οι όμορφες αυτές καρέκλες, έξη
τον αριθμό, καθώς κι ένα τραπέζι!!!!




Γνώρισαν μεγάλες χαρές και γλέντια, γιατί τα αφεντικά της ήταν άνθρωποι καλοσυνάτοι και φιλόξενοι!!!


Διατηρήθηκαν όμως σε άριστη κατάσταση, γιατί τις περισσότερες μέρες του χρόνου , η καλή σαλοτραπεζαρία ήταν κλειστή .


Μετά από 50 χρόνια  και κάτι , δυστυχώς , τα αφεντικά της "έφυγαν" !!!!!!
Απελπισία έπεσε στο χώρο για την τύχη τους!!!!!
Δεν χωρούσαν πουθενά, σε κανένα σπίτι, μάλλον θα κατέληγαν σε καμιά χωματερή ή σε κάποιο παλιατζίδικο!!!

Έλα όμως που πάντα υπάρχει ο από μηχανής Θεός και σε κάθε οικογένεια υπάρχει κι ένας Παλιατζής, στη συγκεκριμένη , μια παλιατζού.!!!!
Ονόματα δε λέμε, υποψιάζεστε ποια μπορεί να είναι!!!!

Την μάζεψε με πολύ κόπο και πολλά παρακάλια και την έβαλε σε ένα υπόγειο!!!!
Πάνε οι δόξες, πάνε οι βεγγέρες, πάνε όλα!!!!
Πέρασαν 20 χρόνια, αλλά δεν πέρασε ούτε μια μέρα χωρίς να τη σκεφτώ κι αυτή και τους αγαπημένους μου θείους , που με φιλοξένησαν άπειρες φορές στο σπίτι τους!!!!

Και το θαύμα έγινε!!!!
Η μόδα ξαναγύρισε και τα παλιά έπιπλα , έγιναν vintage!!!!!!!
Άλλαξαν λίγο τα χρώματα, συνδυάστηκαν και με μοντέρνα κομμάτια και μπορούν και πάλι να γίνουν χρήσιμα, όσα διασώθηκαν φυσικά!!!!

Η ωραία κοιμωμένη, ξαφνικά αισθάνθηκε να την ταρακουνούν και να την βγάζουν από το λήθαργό της!!!
Όχι, δεν ήρθε ο πρίγκιπας της πάνω σε ένα άσπρο άλογο, ήρθε ένας κύριος με μια καρότσα και τη φόρτωσε και σε όλο το δρόμο μουρμούριζε !!!!!
Φόβος και τρόμος την έπιασε για την τύχη της!!!!
Πού την πήγαινε; Καλά ήταν τόσα χρόνια στο υπόγειο μαζί με άλλα έπιπλα, τί ήθελε και γκρίνιαζε;


Η καλή νεράιδα όμως, είχε πολλά σχέδια γιαυτήν!!!!


Τη γυαλοχαρτάρισε, αγόρασε ειδικά χρώματα, την έβαψε , τη γυάλισε!!!!!!


Οι καρέκλες έγιναν άσπρες , αλλά από κάτω έχει πιο σκούρο χρώμα!!!!





Η επιφάνεια του τραπεζιού, έγινε σκούρα, αλλά από κάτω έχει το άσπρο χρώμα!!!!!









Τα χρώματα λέγονται Chalk Paint Annie Sloan και είναι ειδικά για αναπαλαιώσεις !!!!!
Πήγα φυσικά και στο σεμινάριο που κάνει η αντιπρόσωπος στη Θεσσαλονίκη, https://www.facebook.com/The-small-
factory-446405565542733/info/?tab=overview
Και πανέτοιμη, ξανάδωσα ζωή στην αγαπημένη τραπεζαρία με τα λιονταρίσια πόδια!!!
Αυτή τη στιγμή τη βλέπετε βαμμένη μεν , αλλά λείπουν τα μαξιλάρια της!!!!
Μια διακοπή για λίγες μέρες γιατί εν το μεταξύ , γεννήσαμε !!!!!!
Η Ευγενούλα μας απέκτησε αδελφούλα εχθές κι έχουμε άλλες φούριες!!!

Σε λίγες μέρες θα την τελειώσω και θα σας τη δείξω στο χώρο των παιδιών μου , μαζί με τα μοντέρνα έπιπλα!!

Εύχομαι η τραπεζαρία,  να ξαναζήσει μεγάλες χαρές στο καινούργιο σπιτικό της και τα αφεντικά της να ζήσουν αγαπημένα μέχρι τα βαθιά τους γεράματα!!!!!

Για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους και να λέμε και του στραβού το δίκιο, ο μουρμούρης κύριος που την κουβάλησε, βοήθησε και στην αποκατάσταση της, πάλι μουρμουρίζοντας, αλλά σε άλλο τέμπο αυτή τη φορά!!!!
Μάλιστα , πολύ ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα, τη δείχνει σε όλους και γελάει κάτω από τα μουστάκια του!

Βοήθησαν κι άλλα άτομα, γιατί μόνη μου θα ήθελα πάνω από μήνα να την τελειώσω!!

Πριν από τη μεγάλη αυτή επιχείρηση, δοκιμασα την τεχνική σε άλλα ξύλινα αντικείμενα!!!
Κάτι σαν πειραματόζωα δλδ, αλλά έγινα εξίσου καλά!!!!








Μη διστάζετε να μεταμορφώσετε τα παλιά σας αντικείμενα!!!
Ψάξτε στο διαδίκτυο για τεχνικές, πηγαίνετε σε σεμινάρια στον τόπο σας και δώστε μια δεύτερη ευκαιρία σε έπιπλα κι αντικείμενα που τα έχετε καταχωνιασμένα σε αποθήκες!!!!!


                                            Να είστε όλοι κι όλες καλά !!!!!!!!




Πέμπτη, 26 Μαΐου 2016

Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ !!!

 Για την αλληλεγγύη και τον άλλο άνθρωπο, μιλήσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση.
http://diaheiros.blogspot.gr/2016/05/blogging.html

Κι επειδή δεν χρειάζονται λόγια , αλλά έργα, άνοιξα το ντουλάπι των κατασκευών κι έκανα μια βουτιά να δω τί έχω.
Ευτυχώς όταν έχω χρόνο φτιάχνω όσο μπορώ περισσότερα κι έτσι  είμαι παρούσα στα περισσότερα παζάρια.

Αυτή τη φορά ψάρεψα δυο τσαντάκια φτιαγμένα από παντελόνια τζην κι εμπριμέ.
Με τον κατάλληλο συνδυασμό, αξιοποίησα τις τσέπες και μέσα και έξω.
Βολικά για την βόλτα που χρειαζόμαστε μόνο τα απαραίτητα!!!!

Κι αφού είπαμε για βόλτα, σας προτείνω να πάτε μέχρι τον Χολαργό για να αγοράσετε μικρές κι όμορφες χειροτεχνίες και να βοηθήσετε με αυτό τον τρόπο στην κοινωνική κουζίνα.










Και μερικά βραχιολάκια μακραμέ!





Μπορείτε να στείλετε κι άλλα πράγματα , όπως βιβλία , διακοσμητικά και τόσα άλλα που τα κρατάμε στα ντουλάπια μας χωρίς λόγο.
Έτσι και χώρο θα κάνουμε σπίτι μας και θα πιάσουν τόπο .


Ευκαιρία να γνωριστείτε φίλες μπλογκερ της Αθήνας, τα παζάρια είναι ιδανικός τόπος.
Είμαι σίγουρη ότι πάρα πολλές θα πάτε για να βοηθήσετε την Αλεξάνδρα στο Παζάρι, μακάρι να ήμουν μαζί σας !!!!!

                            Όλοι μαζί μπορούμε!!!!!!

                           Να είστε όλοι καλά!!!!!! 

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ BLOGGING !!!!!!

Ο κόσμος του blogging, είναι παρών , ξανά!!!!






Έχω γράψει πολλές φορές για το πώς ξεκίνησα το μπλογκ μου και δεν μετανιώνω γιαυτό.
Η άρνηση που είχα για το διαδίκτυο, έχει προ πολλού εξαφανιστεί και τη θέση της έχει πάρει η αγάπη μου γιαυτό,
Παντού υπάρχει η χρήση και η κατάχρηση .

Τώρα τελευταία βέβαια, δεν είμαι και τόσο συνεπής και ξέρετε όλοι τον λόγο που τον λένε Ευγενία, αλλά προσπαθώ όσο μπορώ να ανταποκριθώ.

Χαίρομαι που διαβάζω και τις δικές σας αναρτήσεις για το blogging, κατόπιν πρόσκλησης της φίλης μας της Πέτρας.
Έχουμε κοινά ενδιαφέροντα, μοιραζόμαστε σκέψεις κι απόψεις, γράφουμε , διαβάζουμε, κρίνουμε , κρινόμαστε, ό,τι ακριβώς γίνεται και στην πραγματικότητα.

Και το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Με πάρα πολλές φίλες bloggers, έχουμε γνωριστεί κι από κοντά και είναι σαν να γνωριζόμαστε χρόνια!!!!
Δεν είμαστε καθισμένες πίσω από την οθόνη του υπολογιστή αποφεύγοντας  την προσωπική επικοινωνία!

Αντιθέτως, το μέσον αυτό μας έδωσε τη δυνατότητα, όχι μόνο να συναντιόμαστε  για "καφέ" , αλλά και για άλλα πράγματα πιο δημιουργικά, όπως είναι οι διάφορες φιλανθρωπικές δράσεις.
Όλες κάτι φτιάχνουμε με τα χέρια μας, δεν είναι δύσκολο ένα μικρό μέρος από αυτά να το διαθέσουμε για να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπό μας, αρκεί κάποια , κάποιος να προτείνει ένα σύλλογο, έναν φορέα κι όλοι μαζί σπεύδουμε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα.
Φυσικά πρέπει και κάποιοι να στήσουν το παζάρι και πιστέψτε με , είναι πάρα πολλοί αυτοί που προσφέρονται κάθε φορά!!
Η χαρά και η ικανοποίηση είναι τόσο μεγάλη , που ξεχνάμε αμέσως την κούραση που θα προκύψει.

Έτσι και τώρα, μια φίλη η Αλεξάνδρα, προτείνει να βοηθήσουμε να στηθεί ένα παζάρι για να ενισχυθεί η Κοινωνική  κουζίνα " ο άλλος άνθρωπος "


Μπείτε στο μπλογκ της Αλεξάνδρας κι ανοίξτε όλες τις παραπομπές για να δείτε ποιός είναι ο άλλος άνθρωπος;
Αξίζει τον κόπο, να διαβάσουμε και να καταλάβουμε τί σημαίνει να είσαι άνθρωπος και πώς μπορείς να βοηθήσεις ακόμη και τότε που χρειάζεσαι εσύ βοήθεια!!


Δεν έχει σημασία τί θα στείλουμε, μικρό ή μεγάλο, σημασία έχει η θέληση για βοήθεια, σημασία έχει η αλληλεγγύη!
!
Είναι φανταστικό , άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ μας να μπορούμε να επικοινωνούμε για έναν σκοπό ,
έναν φιλανθρωπικό σκοπό!!!

Αν δεν ήμουν στο διαδίκτυο, αν δεν σας γνώριζα , θα μπορούσα να βοηθήσω με τις μικρές μου δημιουργίες , στα διάφορα παζάρια που γίνονται ανά την Ελλάδα;


Εύχομαι κι ελπίζω να μην χαθεί ποτέ αυτό το συναίσθημα από τους Έλληνες, παρ όλα τα δεινά που μας βρήκαν!

Να παραμείνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ και θα βγούμε από την κρίση!!

Τότε θα χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο μόνο για να ανταλλάσσουμε γνώσεις και ιδέες και να κλείνουμε ραντεβού για "καφέ" , μέχρι τότε όμως , ραντεβού στον Χολαργό στις 11 και 12 του Ιούνη!!!

Για περισσότερες πληροφορίες , επισκεφθείτε το μπλογκ της Αλεξάνδρας


                             Αγαπώ το blogging 
και συνεχίζω να γράφω και να συμμετέχω παντού, όσο μπορώ!!!



Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ!!!!!!!

Κουρελούδες , χαμηλός σοφράς [τραπεζάκι φαγητού ], όλοι καθισμένοι γύρω από αυτό και η γιαγιά στη γωνιά πάνω από τη φωτιά να φτιάχνει τηγανιτά πιταράκια!!!!!!

Η Πόντια γιαγιά , αλλά κι όλο η Ποντιακή φυλή, είναι παράδειγμα φιλοξενίας.
Ήμουν πολύ μικρή όταν πηγαίναμε να δούμε την γιαγιά και τον παππού στο χωριό , αλλά θυμάμαι αυτή την εικόνα πολύ έντονα.
Ο θείος να σφάζει κοτόπουλα ή κουνέλια και η θεία να μαγειρεύει.
Εγώ βέβαια , σαν κακόφαγο που ήμουν, μόνο τις πιτούλες της γιαγιάς έτρωγα!
Δεν υπάρχει περίπτωση να επισκεφτείς Ποντιακό σπίτι και να μην κάτσεις στο τραπέζι, μεγάλη προσβολή!!!

Κι όχι μόνο αυτό, αλλά να φεύγουμε με τα χέρια γεμάτα με ότι είχε ο μπαχτσές, μαρούλια , λάχανα, αβγά , τουρσί και πολλά άλλα!!

Αυτό συνεχίζεται ακόμη και στις μέρες μας , αν και είμαστε τρίτης γενεάς πρόσφυγες, στον τόπο μας!

Τα ξαδέρφια κρατούν όλα τα έθιμα και χαιρόμαστε να απολαμβάνουμε τη φιλοξενία τους και τα πεσκέσια τους όταν φεύγουμε!!!

Στην πόλη είναι διαφορετικά, δεν έχουμε μπαχτσέδες , ούτε κοτόπουλα , ούτε και κουνέλια.
Δεν κάνουμε όλα αυτά τα καλούδια που κάνουν ακόμη οι θείες και οι ξαδέρφες στα χωριά τους!!!!

Πού τα θυμήθηκα όλα αυτά;
Αυτή η εικόνα μου ήρθε στο μυαλό , όταν η Αλεξάνδρα μίλησε για καλωσόρισμα και φιλοξενία!!!!!

Θέλοντας να πλησιάσω λίγο κι εγώ αυτή την κίνηση καλωσορίσματος, όταν φιλοξενώ ή κάνω τραπέζια σε συγγενείς και φίλους, φτιάχνω διάφορα χειροποίητα πραγματάκια.

Πάντα έχω πετρούλες και ξυλάκια που περιμένουν υπομονετικά στην αποθήκη κι αν δεν με εμπνέουν αυτά , έχω κλωστές και νήματα, πινέλα και χρώματα.

Με κάτι όμως χειροποίητο θα υποδεχτώ και θα τρατάρω τους καλεσμένους μου.
Φεύγοντας να έχουν ένα μικρό ενθύμιο που να τους θυμίζει τη μάζωξή μας .
Μπορεί να τρώγεται, μπορεί κι όχι, μπορεί να είναι μια πετρούλα ή ένα ξυλάκι!!!!!
Ίσως να μπερδέψω μερικές κλωστές, περισσότερο από ότι προσπαθώ να μπερδέψω εσάς!!!!
Δεν θα σας πω τίποτε άλλο, τα υπόλοιπα θα σας τα πει το μυστικό μου ταίρι μόλις πάρει το δωράκι μου.



Εγώ θα σας δείξω αυτά που μου έστειλε το δικό μου ταίρι, που ήταν η Μαρία Νικολάου!
Πήρα το ειδοποιητήριο την Μ. Παρασκευή , αλλά τα ταχυδρομεία ήταν φυσικά κλειστά κι έτσι μπόρεσα και το πήρα την Τετάρτη μετά το Πάσχα.
Όπως γράφει η Μαρία στην χειροποίητη καρτούλα της, επειδή δεν πιάνουν τα χέρια της αγόρασε από το ξεμπλογκάριασμα δυο χειροποίητα δωράκια.
Το κουκλάκι είναι της Σμαραγδένιας μας και το αρωματικό σαπουνάκι της Αριστέας μας.
Κι έτσι με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια και χειροποίητα δωράκια από αγαπημένες φίλες και βοήθεια στο Ξεμπλογκάρισμα!!!



Μαράκι μου σ ευχαριστώ πάρα πολύ , ήταν πολύ σωστή η σκέψη σου, μου άρεσαν πολύ τα δωράκια σου!!!

Άλλος ένας φάκελος που έφτασε πριν το Πάσχα , με χαροποίησε πολύ!

Από μια  καλή διαδικτυακή φίλη τη Marie Anne., η υπέροχη χειροποίητη φυσικά , καρτούλα,



κι ένα από τα ιδιαίτερα μπουκαλάκια με κρακελέ που ειδικεύεται εδώ και καιρό η Μαρία Άννα μας!!!!!


Καλή μου φίλη σ ευχαριστώ πάρα πολύ!!!!

Αυτά τα μικροδωράκια που ανταλλάσσουμε μεταξύ μας, για άλλους μπορεί να μη σημαίνουν τίποτα , για μας όμως σημαίνουν την γνωριμία μας και τη φιλία μας , έστω κι από μακριά!!!
Το ράφι με τα ενθύμια φίλες μου , εχει παραγεμίσει και πρέπει να το φωτογραφίσω και να σας το δείξω!!!!!

Μ αυτά και μ αυτά , μόλις κατάλαβα ότι η τελευταία μου ανάρτηση ήταν μια εβδομάδα πριν το Πάσχα και τώρα μια εβδομάδα μετά , δεν σας ευχήθηκα ακόμη.



                                                       ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!!!


Χριστός Ανέστη φίλες και φίλοι, κάθε καλό πρώτα πρώτα στην Ελλάδα μας και μετά σε κάθε έναν από εμάς!!!!

Λόγω πολλών υποχρεώσεων αυτό τον καιρό, καθυστερώ να περάσω από τα σπιτάκια σας ή δεν απαντώ κάθε φορά στα σχόλια σας.
Το θέλω πάρα πολύ , αλλά αδυνατώ!!!!
Η Ευγενούλα μεγάλωσε και προσπαθεί να με διατηρεί σε φόρμα , γιατί τον άλλο μήνα με το καλό περιμένουμε και την αδελφούλα της και προετοιμαζόμαστε!!!!!!

                   Έφηηηηηηη!!!!!!!! πού είσαι να μου δώσεις τα φώτα σου;

                                                     Να είστε όλοι καλά!!!!

Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ!!!!!!

Συλλογικό διήγημα - Η σοφίτα ¨ Η ώρα της αλήθειας.



Ιανουάριος 1984, η μυστική συνάντηση του Δημήτρη Αναγνώστου και της στενής του φίλης Ωραιοζήλης ή Ρόζας, μητέρα της Τούλας και της Κατερίνας.

Η Ρόζα άκουγε και κοιτούσε συγκολισμένη τον Αναγνώστου, δεν πίστευε στ αυτιά της όλα αυτά που άκουγε από το στόμα του φίλου της.
Χρειάστηκαν ώρες ώσπου να μπορέσει να της εκμυστηρευτεί τις αμαρτίες του.
Έπεσε από τα σύννεφα όταν άκουσε ότι μετέφερε ναρκωτικά για λογαριασμό κάποιων!
Τι σημασία είχε αν χρειαζόταν τα λεφτά για τις θεραπείες της γυναίκας του, που τελικά δεν έσωσε,  η πράξη του ήταν αισχρή!
Έμπλεξε κι ένα ακόμη άτομο στην υπόθεση αυτή , που δεν ήταν άλλος από τον μέλλοντα γαμπρό της, το Γιώργο Αγγέλου.
Δεν μπορούσε μόνος του να επικοινωνεί με τους εμπόρους, χρειαζόταν και κάποιον στο ανάλογο πόστο.
Όταν φυλακίστηκε ο Γιώργος, στην Ιταλία, φρόντισε με τους καλυτερους δικηγόρους να τον απαλλάξει από τις κατηγορίες,δίνοντας τα ονόματα των εμπόρων.
Η περιπέτεια του όμως αυτή του στοίχισε τόσο πολύ του Γιώργου, που δεν ήθελε να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα, ντρεπόταν και μόνο με τη σκέψη πώς θα αντίκριζε την Κατερίνα και την νεογέννητη κόρη του.
Ευάλωτος όπως ήταν , το είχε ρίξει στο ποτό. Το ατύχημα ήταν η σταγόνα που ξεχίλησε το ποτήρι .
Βαρειά τραυματισμένος από τους δυο ληστές, ήταν σε ένα νοσοκομείο της Ιαπωνίας εδώ και καιρό.
Κανένας δεν έμαθε τίποτα , αφού δεν είχε κανέναν στον κόσμο.
-Κι ούτε πρέπει να μάθει κανείς ποτέ τίποτα, είπε η Ρόζα.
Θα στείλεις ένα γράμμα που θα λέει ότι χάθηκε σε μια θαλασσοταραχή και δεν βρήκατε ούτε το  πτωμα του.
Αν συνέλθει , να του πεις να εξαφανιστεί και να μην τολμίσει να ενοχλήσει καμία από τις κόρες μου.
Δεν ξέρω αν σου έχει πει , αφού ήσασταν κολλητοί, ότι είχε παράλληλη σχέση και με τις δυο.
Δυστυχώς ή ευτυχώς , μόνο η Κατερίνα γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι, η Τούλα το έχασε.
Άλλη φορά θα σου πω πώς και γιατί, τώρα προέχει η ηρεμία της Κατερίνας και της μκρής Σοφίας.

"Αν είχες μιλήσει τότε πατέρα.....αν!!!!!!"
Η Γιώτα κρατούσε στα χέρια της τα γράμματα που βρήκε στο συρτάρι του γραφείου του.
Αποστολείς , Δήμητρα Μιχαήλ, η δική της Τούλα, Ωραιοζήλη-Ρόζα Μιχαήλ, η αυστηρή μητέρα
των κοριτσιών και ξανά Δήμητρα Μιχαήλ, τέλος ένα ακόμη από τον Γιώργο Αγγέλου λίγα χρόνια μετά.
Παραλήπτης σε όλα ο πατέρας της, Δημητρός Αναγμώστου, καπετάνιος του ποωτοπόρου εμπορικού ναυτικού, πλοίαρχος του πλοίου EVIQUEEN το χρόνο που γεννήθηκε η μικρή Σοφία.


Κύριε Αναγνώστου,
είμαι η Δήμητρα η φίλη της κόρης σας της Γιώτας.
Όπως ίσως θα ξέρετε, ο Γιώργος Αγγέλου, ο ασυρματιστής του πλοίου σας, έχει δεσμό με την αδελφή μου την Κατερίνα.
Έχει να δώσει σημεία ζωής εδώ και πολύ καιρό και ανησυχούμε.
Θάθελα να σας ζητήσω μια χάρη, ενημερώστε τον ότι έγινε πατέρας, έχει μια όμορφη κόρη.
Πρέπει να έρθει και να αναλάβει τις ευθύνες του.
Όσο για το άλλο θέμα, ξέρει αυτός, δεν υπάρχει πια.
Σας χαιρετώ και σας ευχαριστώ πολύ!!!!

Δήμητρα Μιχαήλ


Αγαπητέ Δημητρό,
έμαθα ότι η κόρη μου η Τούλα , σου έστειλε ένα γράμμα για να ενημερώσεις τον Γιώργο για την γέννηση της δικής του κόρης.
Μην ξεχνάς την κουβέντα που είχαμε οι δυο μας στο γραφείο σου.
Έχει ΠΕΘΑΝΕΙ, κατάλαβες;
Θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα η εμφάνιση του.
Η Τούλα, αν και δεν ήθελε το δικό της μωρό στην αρχή, ξανακύλησε κι έχει πάθει κατάθλιψη μετά το ατύχημα της.
Καλύτερα λοιπόν για το καλό και των τριών τους, να παραμείνει πεθαμένος.
Σε χαιρετώ
Ωραιοζήλη Μιχαήλ



Κύριε Αναγώστου,
δεν μπορώ να τπ πιστέψω, ούτε και η Κατερίνα μας, που βρήσκεται σε απελπιστική κατάσταση.
Ήταν πολύ άδικο να χαθεί έτσι ξαφνιά ο Γιώργος.
Τώρα πρέπει να μεγαλώσουμε με πολύ περισσότερη αγάπη τη μικρή μας Σοφία.
Η Κατερίνα θέλησε να της δώσει το όνομα της μητέρας του σαν τελευταίο δώρο στη μνήμη του.
Σας χαιρετώ
Δήμητρα Μιχαήλ


Αγαπητέ Δημήτρη,
επιτέλους βγήκα από το νοσοκομείο και είμαι αρκετά καλά για να ταξιδέψω.
Επειδή δεν θέλω να χαθούμε, είσαι ο μόνος που μου φέρνει νέα από την αγαπημένη μου Κατερίνα και την αγαπημένη μου κόρη, σου γράφω για να σου πω πού θα πάω.
Έχω έναν ξάδελφο στην Αυστραλία και του έγραψα πριν λίγο καιρό , μάλιστα είμαστε συνονόματοι, δυο αδελφών παιδιά.
Μπορεί να με φιλοξενίσει για λίγο καιρό και να με βοηθήσει να βρω δουλειά, πριν επιστρέψει για πάντα στην Ελλάδα.
Εδώ είχα σκοπό να έρθω με την Κατερίνα και την κόρη μου, αν δεν συνεβαιναν όλα αυτά που με βρήκαν.
Εύχομαι κάποια στιγμή να βρω το θάρρος να πω την αλήθεια στις αγαπημένες μου, πριν να είναι αργά!!
Περιμένω νέα τους κι αν μπορέσεις και μια φωτογταφία της κόρης μου.
Ο φίλος σου
Γιώργος Αγγέλου





-Πάμε Ορέστη, πάμε σε παρακαλώ στο σπίτι της Τούλας, είμαι σίγουρη ότι κάτι θα βρούμε εκεί.
Κρατώντας σφικτά στα χέρια της τα γράμματα που έπεσαν από τη Γιώτα στο αυτοκίνητο, η Σόφη βιαζόταν να φτάσει μια ώρα πιο γρήγορα στο σπίτι της Τούλας.
Δεν ήθελε να τα διαβάσει τώρα, ηταν πολύ αναστατομένη, ας πήγαιναν και μετά.
-Τόσα χρόνια μόνη της η θεία, χωρίς συγγενείς χωρίς φίλους, δε μπορεί κάπου θα έπρεπε να λέει τον πόνο της.
-Ίσως να είχε γράψει κάποια γράμματα, ίσως να κρατούσε ημερολόγιο.
Θα ψάξουμε παντού, σε καθε πιθανό κι απίθανο σημείο.

-Δεν αντέχω άλλο Ορέστη, ψάχνουμε τόσες ώρες και δεν βρήκαμε τίποτα!!!
Στο μόνο μέρος που δεν ψάξαμε είναι το εικονοστάσι!!
-Τί είπες τώρα Σόφη μου; Εκεί έρεπε να ψάξουμε πρώτα πρώτα, είναι η πιο κατάλληλη κρυψώνα για ημερολόγιο και κρυφά μυστικά!!!!
Φέρε γρήγορα τη σκάλα.

Δεν σου είπα εγώ; Νάτο, ένα μικρό ημερολόγιο.
-Άσε με να δω τί γράφει μέσα, Ορέστη!!!!!!

................................................................................................
.........................δεν έχω άλλα περιθώτια.
Δεν γίνεται να μείνω άλλο κλεισμένη στη σοφίτα που με έκλεισε " ο δεσμοφύλακας" η μάνα μας, πρέπει να φύγω, να πάω να βρω τον Γιώργο.
Είπες ότι θα μεγαλώσεις το παιδί μου, αλλά το είπες πριν καταλάβεις ότι  είσαι κι εσύ έγκυος.
Όπου νάναι θα έρθει ο Γιώργος και θα παντρευτήτε κι εγώ , εγώ τί θα απογίνω;
Εγώ θα είμαι ο περίγελος του χωριού,με παιδί χωρίς πατέρα
Σου είπα ψέματα ότι το παιδί είναι δικό του, δεν συνέβει ποτέ τίποτα μεταξύ μας, όσο κι αν το προσπάθησα.
Είναι καρπός μιας εφήμερης περιπέτειας , που δεν περίμενα να έχει τέτοια κατάληξη.
Πάντα εσύ ήσουν η τυχερή και η αγαπημένη όλων, δεν σου έλειπε τίποτα.
Θέλησα κι εγώ να πάρω λίγη από την ευτυχία σου.................
......................................................................................................................

.......................-Πού βρήσκομαι;
-Μην κουνιέσαι Τούλα ,  δεν κάνει να κουνιέσαι, είσαι στο νοσοκομείο.
-Γιατί , τί έγινε;
-Προσπάθησες να κατέβεις από τον φεγγίτη κι έπεσες στην αυλή, ευτυχώς πάνω  στα χόρτα που είχε μαζεμένα ο πατέρας μας για τα ζώα.
Εσύ δεν έπαθες και πολλά, ένα κάταγμα μόνο στο μηρό, το μωρό όμως αναγκάστηκαν να σου το πάρουν οι γιατροί με καισαρική τομή, μήπως και το γλυτώσουν, αλλά δυστυχώς το μικρό μας αγγελούδι κατάλαβε ότι ήταν ανεπιθύμητο και προτίμησε να γυρίσει στον ουρανό με τα άλλα αγγελούδια.

Αυτά ήταν τα λόγια που ανταλλάξαμε Κατερίνα μετά την προσπάθεια μου να φύγω από τη φυλακή μου.
Αν και θεωρούσα το "μικρό κουτάβι" όπως το έλεγα , βάρος, όταν το έχασα κατάλαβα πόσο το αγαπούσα κι ας μην ήταν του Γιώργου.
Σαν μια σύγχρωνη Μήδεια, θυσίασα το παιδί μου για να σας πονέσω όλους.
Δεν ξέρω τί με πιάνει ώρες ώρες κι ενώ σ αγαπώ πολύ , θέλω να σου πάρω όλα αυτά που σε κάνουν ευτυχισμένη......................................................................................................
...................................................................................
Τώρα που γεννήθηκε η κόρη σου, η μκρή Σοφία, θα πάω να μείνω στο σπιτάκι της γιαγιάς μας στην άκρη του χωριού.
Θα τη βλέπω από μακριά και θα την αγαπάω.
Φοβάμαι μήπως κάνω και σε κείνη κανένα κακό με τη ζήλεια μου, όπως έκανα σε σένα.
Μακάρι να μην είχε χαθεί τόσο άδικα ο Γιώργος , θα είχατε κάνει μια ωραία οικογένεα.
..................................................................................................
.......................................................................................................


Ήμουν η 15η στη σειρά .
Προσπάθησα να ανταποκριθώ κι εγώ στη συλλογική συγγραφή της Σοφίτας.
Είδα σοφίτα και μπαούλα κι έτρεξα , αλλά δεν ήταν ότι πιο εύκολο για μένα.
Πολλές πληροφορίες , πολλά γεγονότα , πολλές σημειώσεις.
Ελπίζω να είναι ικανοποιητικό το αποτέλεσμα.
Επειδή δεν ήθελα να μείνει η Σόφη με το στίγμα της ψυχικής αρρώστιας της Τούλας, άλλαξα λίγο τα γεγονότα.
Εύχομαι η ,Ρούλα που θα συνεχίσει μετά από μένα ,  να αποφασίσει αν θα βρει η Σόφη τον πατέρα της ή όχι.
Μετά τη Ρούλα , η Μαρία Νικολάου θα γράψει το τέλος της ιστορίας , όπως έγραψε και την αρχή  της.

Διαβάστε εδώ όλη την ιστορία τμηματικά!


Μαρία Νικολάου
Μαρία Π.
airis
Ανέσπερη
ΑΝΝΑ Flo
des tzav
Mary Pertax
me [maria]
Katia Markouizou
Ελεν Β
Maria Kanellaki
BUTTERFLY
Katerina Verigka
Funky Monkey
Ρένα Χριστοδούλου
Σμαραγδένια
Μαρία Νικολάου


Ρούλα καλή συνέχεια!!!!!!
















Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ!!!!!



                                                          ΑΠΛΟ-ΠΟΙΗΣΗ




Είναι δύσκολο να γράψεις για κάποιον που "γράφει" και μάλιστα ποιήματα!!!
Σκέφτομαι μέρες από πού να αρχίσω κι απόφαση δεν παίρνω, γιαυτό θα ξεκινήσω απλά από τον φιλόξενο χώρο της Ευξείνου Λέσχης , ο οποίος άνοιξε για να δεχτεί τον Στυλιανό Πασχαλίδη, τον αδελφό μου, που παρουσίασε την πρώτη ποιητική του συλλογή.


Είναι παροιμιώδης η φιλοξενία των ποντίων για όλο τον κόσμο, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για πόντιο, έστω και κατά το ήμισυ!!


Στην είσοδο μας "υποδέχτηκε " ο Ακρίτας με την παραδοσιακή στολή του!!!





Και μπορεί στην βιτρίνα να ήταν κούκλα, μέσα όμως μας περίμενε ένας ζωντανός και γνήσιος πόντιος, ένα νέο παλικάρι που με την λύρα του μας έκανε να ανατριχιάσουμε!!!

Αναστάσιος Πασχαλίδης


Μετά τη λύρα , σειρά είχε το βιολοντσέλο!!!
Μπορεί να ήταν διαφορετική η μουσική, ήταν όμως το ίδιο συγκινητική, ιδίως όταν βλέπεις κι ακούς
να παίζουν  νέα παιδιά !!!!!




Και ήρθε η ώρα της απαγγελίας των ποιημάτων!!!!
Τα ποιήματα διάβασαν οι κυρίες Ζένια Κατσούλη, Ρία Φελεκίδου, Μπέττυ Μάλλιου, Μαρία Φιλίππου και ο ίδιος ο ποιητής.




 Χαιρετισμό εκ μέρους της Ε.Λ.Β.Ε  απηύθηνε  η κα. Άννα Φαχαντίδου. Την εκδήλωση θα συντόνιζε η κα. Αντωνία Τασούλη.



Ήταν μια πολύ συγκινητική βραδιά!!!!!!
Φίλοι και συγγενείς έδωσαν το παρόν κι απολαύσαμε όλοι μαζί τις απαγγελίες των ποιημάτων!



Με μεγάλη χαρά ο αδελφός μου υπέγραφε τα βιβλία για τους παρευρισκόμενους!!!!!


Όλοι εμείς που δημιουργούμε κάτι , καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλη ικανοποίηση αισθάνεται ένας καλλιτέχνης , όταν το έργο του έχει ανταπόκριση και μάλιστα τόσο μεγάλη!!!!!!


Φίλοι καινούργιοι και παλιοί , ήταν εκεί για να συγχαρούν τον ποιητή και να τον παροτρύνουν να μη σταματήσει να γράφει!!!!!




Αγαπημένοι συγγενείς, ήρθαν κι αυτοί , για να καμαρώσουν , όπως είπαν το δικό τους παιδί!!!!
Όσοι βέβαια ήταν μακριά και δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν, έστειλαν τις ευχές τους για καλό κατευόδιο!!!!



Τί να πω και για τις δικές μου φίλες;
Πάντα παρούσες σε κάθε κάλεσμα!!!!
Δεν μπορώ παρά να τις ευχαριστήσω κι εγώ με τη σειρά μου που μας έκαναν την τιμή να είναι κοντά μας σε αυτό το χαρούμενο γεγονός!!!!!














 Εύχομαι κι εγώ με τη σειρά μου στον αδελφό μου , να έχει εμπνεύσεις και να συνεχίσει να γράφει !


Επισκεφθείτε το blog του για να διαβάσετε ορισμένα από τα ποιήματα του!!
http://dialogouapodrasi.blogspot.gr/


Όσες φίλες θέλετε να αποκτήσετε την ποιητική του συλλογή, δεν έχετε παρά να μου στείλετε τη διεύθυνση σας στο mail μου    louren99@yahoo.gr



                                                    Να είστε όλες καλά!!!!!!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...