Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ BLOGGING !!!!!!

Ο κόσμος του blogging, είναι παρών , ξανά!!!!






Έχω γράψει πολλές φορές για το πώς ξεκίνησα το μπλογκ μου και δεν μετανιώνω γιαυτό.
Η άρνηση που είχα για το διαδίκτυο, έχει προ πολλού εξαφανιστεί και τη θέση της έχει πάρει η αγάπη μου γιαυτό,
Παντού υπάρχει η χρήση και η κατάχρηση .

Τώρα τελευταία βέβαια, δεν είμαι και τόσο συνεπής και ξέρετε όλοι τον λόγο που τον λένε Ευγενία, αλλά προσπαθώ όσο μπορώ να ανταποκριθώ.

Χαίρομαι που διαβάζω και τις δικές σας αναρτήσεις για το blogging, κατόπιν πρόσκλησης της φίλης μας της Πέτρας.
Έχουμε κοινά ενδιαφέροντα, μοιραζόμαστε σκέψεις κι απόψεις, γράφουμε , διαβάζουμε, κρίνουμε , κρινόμαστε, ό,τι ακριβώς γίνεται και στην πραγματικότητα.

Και το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Με πάρα πολλές φίλες bloggers, έχουμε γνωριστεί κι από κοντά και είναι σαν να γνωριζόμαστε χρόνια!!!!
Δεν είμαστε καθισμένες πίσω από την οθόνη του υπολογιστή αποφεύγοντας  την προσωπική επικοινωνία!

Αντιθέτως, το μέσον αυτό μας έδωσε τη δυνατότητα, όχι μόνο να συναντιόμαστε  για "καφέ" , αλλά και για άλλα πράγματα πιο δημιουργικά, όπως είναι οι διάφορες φιλανθρωπικές δράσεις.
Όλες κάτι φτιάχνουμε με τα χέρια μας, δεν είναι δύσκολο ένα μικρό μέρος από αυτά να το διαθέσουμε για να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπό μας, αρκεί κάποια , κάποιος να προτείνει ένα σύλλογο, έναν φορέα κι όλοι μαζί σπεύδουμε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα.
Φυσικά πρέπει και κάποιοι να στήσουν το παζάρι και πιστέψτε με , είναι πάρα πολλοί αυτοί που προσφέρονται κάθε φορά!!
Η χαρά και η ικανοποίηση είναι τόσο μεγάλη , που ξεχνάμε αμέσως την κούραση που θα προκύψει.

Έτσι και τώρα, μια φίλη η Αλεξάνδρα, προτείνει να βοηθήσουμε να στηθεί ένα παζάρι για να ενισχυθεί η Κοινωνική  κουζίνα " ο άλλος άνθρωπος "


Μπείτε στο μπλογκ της Αλεξάνδρας κι ανοίξτε όλες τις παραπομπές για να δείτε ποιός είναι ο άλλος άνθρωπος;
Αξίζει τον κόπο, να διαβάσουμε και να καταλάβουμε τί σημαίνει να είσαι άνθρωπος και πώς μπορείς να βοηθήσεις ακόμη και τότε που χρειάζεσαι εσύ βοήθεια!!


Δεν έχει σημασία τί θα στείλουμε, μικρό ή μεγάλο, σημασία έχει η θέληση για βοήθεια, σημασία έχει η αλληλεγγύη!
!
Είναι φανταστικό , άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ μας να μπορούμε να επικοινωνούμε για έναν σκοπό ,
έναν φιλανθρωπικό σκοπό!!!

Αν δεν ήμουν στο διαδίκτυο, αν δεν σας γνώριζα , θα μπορούσα να βοηθήσω με τις μικρές μου δημιουργίες , στα διάφορα παζάρια που γίνονται ανά την Ελλάδα;


Εύχομαι κι ελπίζω να μην χαθεί ποτέ αυτό το συναίσθημα από τους Έλληνες, παρ όλα τα δεινά που μας βρήκαν!

Να παραμείνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ και θα βγούμε από την κρίση!!

Τότε θα χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο μόνο για να ανταλλάσσουμε γνώσεις και ιδέες και να κλείνουμε ραντεβού για "καφέ" , μέχρι τότε όμως , ραντεβού στον Χολαργό στις 11 και 12 του Ιούνη!!!

Για περισσότερες πληροφορίες , επισκεφθείτε το μπλογκ της Αλεξάνδρας


                             Αγαπώ το blogging 
και συνεχίζω να γράφω και να συμμετέχω παντού, όσο μπορώ!!!



Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ!!!!!!!

Κουρελούδες , χαμηλός σοφράς [τραπεζάκι φαγητού ], όλοι καθισμένοι γύρω από αυτό και η γιαγιά στη γωνιά πάνω από τη φωτιά να φτιάχνει τηγανιτά πιταράκια!!!!!!

Η Πόντια γιαγιά , αλλά κι όλο η Ποντιακή φυλή, είναι παράδειγμα φιλοξενίας.
Ήμουν πολύ μικρή όταν πηγαίναμε να δούμε την γιαγιά και τον παππού στο χωριό , αλλά θυμάμαι αυτή την εικόνα πολύ έντονα.
Ο θείος να σφάζει κοτόπουλα ή κουνέλια και η θεία να μαγειρεύει.
Εγώ βέβαια , σαν κακόφαγο που ήμουν, μόνο τις πιτούλες της γιαγιάς έτρωγα!
Δεν υπάρχει περίπτωση να επισκεφτείς Ποντιακό σπίτι και να μην κάτσεις στο τραπέζι, μεγάλη προσβολή!!!

Κι όχι μόνο αυτό, αλλά να φεύγουμε με τα χέρια γεμάτα με ότι είχε ο μπαχτσές, μαρούλια , λάχανα, αβγά , τουρσί και πολλά άλλα!!

Αυτό συνεχίζεται ακόμη και στις μέρες μας , αν και είμαστε τρίτης γενεάς πρόσφυγες, στον τόπο μας!

Τα ξαδέρφια κρατούν όλα τα έθιμα και χαιρόμαστε να απολαμβάνουμε τη φιλοξενία τους και τα πεσκέσια τους όταν φεύγουμε!!!

Στην πόλη είναι διαφορετικά, δεν έχουμε μπαχτσέδες , ούτε κοτόπουλα , ούτε και κουνέλια.
Δεν κάνουμε όλα αυτά τα καλούδια που κάνουν ακόμη οι θείες και οι ξαδέρφες στα χωριά τους!!!!

Πού τα θυμήθηκα όλα αυτά;
Αυτή η εικόνα μου ήρθε στο μυαλό , όταν η Αλεξάνδρα μίλησε για καλωσόρισμα και φιλοξενία!!!!!

Θέλοντας να πλησιάσω λίγο κι εγώ αυτή την κίνηση καλωσορίσματος, όταν φιλοξενώ ή κάνω τραπέζια σε συγγενείς και φίλους, φτιάχνω διάφορα χειροποίητα πραγματάκια.

Πάντα έχω πετρούλες και ξυλάκια που περιμένουν υπομονετικά στην αποθήκη κι αν δεν με εμπνέουν αυτά , έχω κλωστές και νήματα, πινέλα και χρώματα.

Με κάτι όμως χειροποίητο θα υποδεχτώ και θα τρατάρω τους καλεσμένους μου.
Φεύγοντας να έχουν ένα μικρό ενθύμιο που να τους θυμίζει τη μάζωξή μας .
Μπορεί να τρώγεται, μπορεί κι όχι, μπορεί να είναι μια πετρούλα ή ένα ξυλάκι!!!!!
Ίσως να μπερδέψω μερικές κλωστές, περισσότερο από ότι προσπαθώ να μπερδέψω εσάς!!!!
Δεν θα σας πω τίποτε άλλο, τα υπόλοιπα θα σας τα πει το μυστικό μου ταίρι μόλις πάρει το δωράκι μου.



Εγώ θα σας δείξω αυτά που μου έστειλε το δικό μου ταίρι, που ήταν η Μαρία Νικολάου!
Πήρα το ειδοποιητήριο την Μ. Παρασκευή , αλλά τα ταχυδρομεία ήταν φυσικά κλειστά κι έτσι μπόρεσα και το πήρα την Τετάρτη μετά το Πάσχα.
Όπως γράφει η Μαρία στην χειροποίητη καρτούλα της, επειδή δεν πιάνουν τα χέρια της αγόρασε από το ξεμπλογκάριασμα δυο χειροποίητα δωράκια.
Το κουκλάκι είναι της Σμαραγδένιας μας και το αρωματικό σαπουνάκι της Αριστέας μας.
Κι έτσι με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια και χειροποίητα δωράκια από αγαπημένες φίλες και βοήθεια στο Ξεμπλογκάρισμα!!!



Μαράκι μου σ ευχαριστώ πάρα πολύ , ήταν πολύ σωστή η σκέψη σου, μου άρεσαν πολύ τα δωράκια σου!!!

Άλλος ένας φάκελος που έφτασε πριν το Πάσχα , με χαροποίησε πολύ!

Από μια  καλή διαδικτυακή φίλη τη Marie Anne., η υπέροχη χειροποίητη φυσικά , καρτούλα,



κι ένα από τα ιδιαίτερα μπουκαλάκια με κρακελέ που ειδικεύεται εδώ και καιρό η Μαρία Άννα μας!!!!!


Καλή μου φίλη σ ευχαριστώ πάρα πολύ!!!!

Αυτά τα μικροδωράκια που ανταλλάσσουμε μεταξύ μας, για άλλους μπορεί να μη σημαίνουν τίποτα , για μας όμως σημαίνουν την γνωριμία μας και τη φιλία μας , έστω κι από μακριά!!!
Το ράφι με τα ενθύμια φίλες μου , εχει παραγεμίσει και πρέπει να το φωτογραφίσω και να σας το δείξω!!!!!

Μ αυτά και μ αυτά , μόλις κατάλαβα ότι η τελευταία μου ανάρτηση ήταν μια εβδομάδα πριν το Πάσχα και τώρα μια εβδομάδα μετά , δεν σας ευχήθηκα ακόμη.



                                                       ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!!!


Χριστός Ανέστη φίλες και φίλοι, κάθε καλό πρώτα πρώτα στην Ελλάδα μας και μετά σε κάθε έναν από εμάς!!!!

Λόγω πολλών υποχρεώσεων αυτό τον καιρό, καθυστερώ να περάσω από τα σπιτάκια σας ή δεν απαντώ κάθε φορά στα σχόλια σας.
Το θέλω πάρα πολύ , αλλά αδυνατώ!!!!
Η Ευγενούλα μεγάλωσε και προσπαθεί να με διατηρεί σε φόρμα , γιατί τον άλλο μήνα με το καλό περιμένουμε και την αδελφούλα της και προετοιμαζόμαστε!!!!!!

                   Έφηηηηηηη!!!!!!!! πού είσαι να μου δώσεις τα φώτα σου;

                                                     Να είστε όλοι καλά!!!!

Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ!!!!!!

Συλλογικό διήγημα - Η σοφίτα ¨ Η ώρα της αλήθειας.



Ιανουάριος 1984, η μυστική συνάντηση του Δημήτρη Αναγνώστου και της στενής του φίλης Ωραιοζήλης ή Ρόζας, μητέρα της Τούλας και της Κατερίνας.

Η Ρόζα άκουγε και κοιτούσε συγκολισμένη τον Αναγνώστου, δεν πίστευε στ αυτιά της όλα αυτά που άκουγε από το στόμα του φίλου της.
Χρειάστηκαν ώρες ώσπου να μπορέσει να της εκμυστηρευτεί τις αμαρτίες του.
Έπεσε από τα σύννεφα όταν άκουσε ότι μετέφερε ναρκωτικά για λογαριασμό κάποιων!
Τι σημασία είχε αν χρειαζόταν τα λεφτά για τις θεραπείες της γυναίκας του, που τελικά δεν έσωσε,  η πράξη του ήταν αισχρή!
Έμπλεξε κι ένα ακόμη άτομο στην υπόθεση αυτή , που δεν ήταν άλλος από τον μέλλοντα γαμπρό της, το Γιώργο Αγγέλου.
Δεν μπορούσε μόνος του να επικοινωνεί με τους εμπόρους, χρειαζόταν και κάποιον στο ανάλογο πόστο.
Όταν φυλακίστηκε ο Γιώργος, στην Ιταλία, φρόντισε με τους καλυτερους δικηγόρους να τον απαλλάξει από τις κατηγορίες,δίνοντας τα ονόματα των εμπόρων.
Η περιπέτεια του όμως αυτή του στοίχισε τόσο πολύ του Γιώργου, που δεν ήθελε να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα, ντρεπόταν και μόνο με τη σκέψη πώς θα αντίκριζε την Κατερίνα και την νεογέννητη κόρη του.
Ευάλωτος όπως ήταν , το είχε ρίξει στο ποτό. Το ατύχημα ήταν η σταγόνα που ξεχίλησε το ποτήρι .
Βαρειά τραυματισμένος από τους δυο ληστές, ήταν σε ένα νοσοκομείο της Ιαπωνίας εδώ και καιρό.
Κανένας δεν έμαθε τίποτα , αφού δεν είχε κανέναν στον κόσμο.
-Κι ούτε πρέπει να μάθει κανείς ποτέ τίποτα, είπε η Ρόζα.
Θα στείλεις ένα γράμμα που θα λέει ότι χάθηκε σε μια θαλασσοταραχή και δεν βρήκατε ούτε το  πτωμα του.
Αν συνέλθει , να του πεις να εξαφανιστεί και να μην τολμίσει να ενοχλήσει καμία από τις κόρες μου.
Δεν ξέρω αν σου έχει πει , αφού ήσασταν κολλητοί, ότι είχε παράλληλη σχέση και με τις δυο.
Δυστυχώς ή ευτυχώς , μόνο η Κατερίνα γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι, η Τούλα το έχασε.
Άλλη φορά θα σου πω πώς και γιατί, τώρα προέχει η ηρεμία της Κατερίνας και της μκρής Σοφίας.

"Αν είχες μιλήσει τότε πατέρα.....αν!!!!!!"
Η Γιώτα κρατούσε στα χέρια της τα γράμματα που βρήκε στο συρτάρι του γραφείου του.
Αποστολείς , Δήμητρα Μιχαήλ, η δική της Τούλα, Ωραιοζήλη-Ρόζα Μιχαήλ, η αυστηρή μητέρα
των κοριτσιών και ξανά Δήμητρα Μιχαήλ, τέλος ένα ακόμη από τον Γιώργο Αγγέλου λίγα χρόνια μετά.
Παραλήπτης σε όλα ο πατέρας της, Δημητρός Αναγμώστου, καπετάνιος του ποωτοπόρου εμπορικού ναυτικού, πλοίαρχος του πλοίου EVIQUEEN το χρόνο που γεννήθηκε η μικρή Σοφία.


Κύριε Αναγνώστου,
είμαι η Δήμητρα η φίλη της κόρης σας της Γιώτας.
Όπως ίσως θα ξέρετε, ο Γιώργος Αγγέλου, ο ασυρματιστής του πλοίου σας, έχει δεσμό με την αδελφή μου την Κατερίνα.
Έχει να δώσει σημεία ζωής εδώ και πολύ καιρό και ανησυχούμε.
Θάθελα να σας ζητήσω μια χάρη, ενημερώστε τον ότι έγινε πατέρας, έχει μια όμορφη κόρη.
Πρέπει να έρθει και να αναλάβει τις ευθύνες του.
Όσο για το άλλο θέμα, ξέρει αυτός, δεν υπάρχει πια.
Σας χαιρετώ και σας ευχαριστώ πολύ!!!!

Δήμητρα Μιχαήλ


Αγαπητέ Δημητρό,
έμαθα ότι η κόρη μου η Τούλα , σου έστειλε ένα γράμμα για να ενημερώσεις τον Γιώργο για την γέννηση της δικής του κόρης.
Μην ξεχνάς την κουβέντα που είχαμε οι δυο μας στο γραφείο σου.
Έχει ΠΕΘΑΝΕΙ, κατάλαβες;
Θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα η εμφάνιση του.
Η Τούλα, αν και δεν ήθελε το δικό της μωρό στην αρχή, ξανακύλησε κι έχει πάθει κατάθλιψη μετά το ατύχημα της.
Καλύτερα λοιπόν για το καλό και των τριών τους, να παραμείνει πεθαμένος.
Σε χαιρετώ
Ωραιοζήλη Μιχαήλ



Κύριε Αναγώστου,
δεν μπορώ να τπ πιστέψω, ούτε και η Κατερίνα μας, που βρήσκεται σε απελπιστική κατάσταση.
Ήταν πολύ άδικο να χαθεί έτσι ξαφνιά ο Γιώργος.
Τώρα πρέπει να μεγαλώσουμε με πολύ περισσότερη αγάπη τη μικρή μας Σοφία.
Η Κατερίνα θέλησε να της δώσει το όνομα της μητέρας του σαν τελευταίο δώρο στη μνήμη του.
Σας χαιρετώ
Δήμητρα Μιχαήλ


Αγαπητέ Δημήτρη,
επιτέλους βγήκα από το νοσοκομείο και είμαι αρκετά καλά για να ταξιδέψω.
Επειδή δεν θέλω να χαθούμε, είσαι ο μόνος που μου φέρνει νέα από την αγαπημένη μου Κατερίνα και την αγαπημένη μου κόρη, σου γράφω για να σου πω πού θα πάω.
Έχω έναν ξάδελφο στην Αυστραλία και του έγραψα πριν λίγο καιρό , μάλιστα είμαστε συνονόματοι, δυο αδελφών παιδιά.
Μπορεί να με φιλοξενίσει για λίγο καιρό και να με βοηθήσει να βρω δουλειά, πριν επιστρέψει για πάντα στην Ελλάδα.
Εδώ είχα σκοπό να έρθω με την Κατερίνα και την κόρη μου, αν δεν συνεβαιναν όλα αυτά που με βρήκαν.
Εύχομαι κάποια στιγμή να βρω το θάρρος να πω την αλήθεια στις αγαπημένες μου, πριν να είναι αργά!!
Περιμένω νέα τους κι αν μπορέσεις και μια φωτογταφία της κόρης μου.
Ο φίλος σου
Γιώργος Αγγέλου





-Πάμε Ορέστη, πάμε σε παρακαλώ στο σπίτι της Τούλας, είμαι σίγουρη ότι κάτι θα βρούμε εκεί.
Κρατώντας σφικτά στα χέρια της τα γράμματα που έπεσαν από τη Γιώτα στο αυτοκίνητο, η Σόφη βιαζόταν να φτάσει μια ώρα πιο γρήγορα στο σπίτι της Τούλας.
Δεν ήθελε να τα διαβάσει τώρα, ηταν πολύ αναστατομένη, ας πήγαιναν και μετά.
-Τόσα χρόνια μόνη της η θεία, χωρίς συγγενείς χωρίς φίλους, δε μπορεί κάπου θα έπρεπε να λέει τον πόνο της.
-Ίσως να είχε γράψει κάποια γράμματα, ίσως να κρατούσε ημερολόγιο.
Θα ψάξουμε παντού, σε καθε πιθανό κι απίθανο σημείο.

-Δεν αντέχω άλλο Ορέστη, ψάχνουμε τόσες ώρες και δεν βρήκαμε τίποτα!!!
Στο μόνο μέρος που δεν ψάξαμε είναι το εικονοστάσι!!
-Τί είπες τώρα Σόφη μου; Εκεί έρεπε να ψάξουμε πρώτα πρώτα, είναι η πιο κατάλληλη κρυψώνα για ημερολόγιο και κρυφά μυστικά!!!!
Φέρε γρήγορα τη σκάλα.

Δεν σου είπα εγώ; Νάτο, ένα μικρό ημερολόγιο.
-Άσε με να δω τί γράφει μέσα, Ορέστη!!!!!!

................................................................................................
.........................δεν έχω άλλα περιθώτια.
Δεν γίνεται να μείνω άλλο κλεισμένη στη σοφίτα που με έκλεισε " ο δεσμοφύλακας" η μάνα μας, πρέπει να φύγω, να πάω να βρω τον Γιώργο.
Είπες ότι θα μεγαλώσεις το παιδί μου, αλλά το είπες πριν καταλάβεις ότι  είσαι κι εσύ έγκυος.
Όπου νάναι θα έρθει ο Γιώργος και θα παντρευτήτε κι εγώ , εγώ τί θα απογίνω;
Εγώ θα είμαι ο περίγελος του χωριού,με παιδί χωρίς πατέρα
Σου είπα ψέματα ότι το παιδί είναι δικό του, δεν συνέβει ποτέ τίποτα μεταξύ μας, όσο κι αν το προσπάθησα.
Είναι καρπός μιας εφήμερης περιπέτειας , που δεν περίμενα να έχει τέτοια κατάληξη.
Πάντα εσύ ήσουν η τυχερή και η αγαπημένη όλων, δεν σου έλειπε τίποτα.
Θέλησα κι εγώ να πάρω λίγη από την ευτυχία σου.................
......................................................................................................................

.......................-Πού βρήσκομαι;
-Μην κουνιέσαι Τούλα ,  δεν κάνει να κουνιέσαι, είσαι στο νοσοκομείο.
-Γιατί , τί έγινε;
-Προσπάθησες να κατέβεις από τον φεγγίτη κι έπεσες στην αυλή, ευτυχώς πάνω  στα χόρτα που είχε μαζεμένα ο πατέρας μας για τα ζώα.
Εσύ δεν έπαθες και πολλά, ένα κάταγμα μόνο στο μηρό, το μωρό όμως αναγκάστηκαν να σου το πάρουν οι γιατροί με καισαρική τομή, μήπως και το γλυτώσουν, αλλά δυστυχώς το μικρό μας αγγελούδι κατάλαβε ότι ήταν ανεπιθύμητο και προτίμησε να γυρίσει στον ουρανό με τα άλλα αγγελούδια.

Αυτά ήταν τα λόγια που ανταλλάξαμε Κατερίνα μετά την προσπάθεια μου να φύγω από τη φυλακή μου.
Αν και θεωρούσα το "μικρό κουτάβι" όπως το έλεγα , βάρος, όταν το έχασα κατάλαβα πόσο το αγαπούσα κι ας μην ήταν του Γιώργου.
Σαν μια σύγχρωνη Μήδεια, θυσίασα το παιδί μου για να σας πονέσω όλους.
Δεν ξέρω τί με πιάνει ώρες ώρες κι ενώ σ αγαπώ πολύ , θέλω να σου πάρω όλα αυτά που σε κάνουν ευτυχισμένη......................................................................................................
...................................................................................
Τώρα που γεννήθηκε η κόρη σου, η μκρή Σοφία, θα πάω να μείνω στο σπιτάκι της γιαγιάς μας στην άκρη του χωριού.
Θα τη βλέπω από μακριά και θα την αγαπάω.
Φοβάμαι μήπως κάνω και σε κείνη κανένα κακό με τη ζήλεια μου, όπως έκανα σε σένα.
Μακάρι να μην είχε χαθεί τόσο άδικα ο Γιώργος , θα είχατε κάνει μια ωραία οικογένεα.
..................................................................................................
.......................................................................................................


Ήμουν η 15η στη σειρά .
Προσπάθησα να ανταποκριθώ κι εγώ στη συλλογική συγγραφή της Σοφίτας.
Είδα σοφίτα και μπαούλα κι έτρεξα , αλλά δεν ήταν ότι πιο εύκολο για μένα.
Πολλές πληροφορίες , πολλά γεγονότα , πολλές σημειώσεις.
Ελπίζω να είναι ικανοποιητικό το αποτέλεσμα.
Επειδή δεν ήθελα να μείνει η Σόφη με το στίγμα της ψυχικής αρρώστιας της Τούλας, άλλαξα λίγο τα γεγονότα.
Εύχομαι η ,Ρούλα που θα συνεχίσει μετά από μένα ,  να αποφασίσει αν θα βρει η Σόφη τον πατέρα της ή όχι.
Μετά τη Ρούλα , η Μαρία Νικολάου θα γράψει το τέλος της ιστορίας , όπως έγραψε και την αρχή  της.

Διαβάστε εδώ όλη την ιστορία τμηματικά!


Μαρία Νικολάου
Μαρία Π.
airis
Ανέσπερη
ΑΝΝΑ Flo
des tzav
Mary Pertax
me [maria]
Katia Markouizou
Ελεν Β
Maria Kanellaki
BUTTERFLY
Katerina Verigka
Funky Monkey
Ρένα Χριστοδούλου
Σμαραγδένια
Μαρία Νικολάου


Ρούλα καλή συνέχεια!!!!!!
















Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ!!!!!



                                                          ΑΠΛΟ-ΠΟΙΗΣΗ




Είναι δύσκολο να γράψεις για κάποιον που "γράφει" και μάλιστα ποιήματα!!!
Σκέφτομαι μέρες από πού να αρχίσω κι απόφαση δεν παίρνω, γιαυτό θα ξεκινήσω απλά από τον φιλόξενο χώρο της Ευξείνου Λέσχης , ο οποίος άνοιξε για να δεχτεί τον Στυλιανό Πασχαλίδη, τον αδελφό μου, που παρουσίασε την πρώτη ποιητική του συλλογή.


Είναι παροιμιώδης η φιλοξενία των ποντίων για όλο τον κόσμο, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για πόντιο, έστω και κατά το ήμισυ!!


Στην είσοδο μας "υποδέχτηκε " ο Ακρίτας με την παραδοσιακή στολή του!!!





Και μπορεί στην βιτρίνα να ήταν κούκλα, μέσα όμως μας περίμενε ένας ζωντανός και γνήσιος πόντιος, ένα νέο παλικάρι που με την λύρα του μας έκανε να ανατριχιάσουμε!!!

Αναστάσιος Πασχαλίδης


Μετά τη λύρα , σειρά είχε το βιολοντσέλο!!!
Μπορεί να ήταν διαφορετική η μουσική, ήταν όμως το ίδιο συγκινητική, ιδίως όταν βλέπεις κι ακούς
να παίζουν  νέα παιδιά !!!!!




Και ήρθε η ώρα της απαγγελίας των ποιημάτων!!!!
Τα ποιήματα διάβασαν οι κυρίες Ζένια Κατσούλη, Ρία Φελεκίδου, Μπέττυ Μάλλιου, Μαρία Φιλίππου και ο ίδιος ο ποιητής.




 Χαιρετισμό εκ μέρους της Ε.Λ.Β.Ε  απηύθηνε  η κα. Άννα Φαχαντίδου. Την εκδήλωση θα συντόνιζε η κα. Αντωνία Τασούλη.



Ήταν μια πολύ συγκινητική βραδιά!!!!!!
Φίλοι και συγγενείς έδωσαν το παρόν κι απολαύσαμε όλοι μαζί τις απαγγελίες των ποιημάτων!



Με μεγάλη χαρά ο αδελφός μου υπέγραφε τα βιβλία για τους παρευρισκόμενους!!!!!


Όλοι εμείς που δημιουργούμε κάτι , καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλη ικανοποίηση αισθάνεται ένας καλλιτέχνης , όταν το έργο του έχει ανταπόκριση και μάλιστα τόσο μεγάλη!!!!!!


Φίλοι καινούργιοι και παλιοί , ήταν εκεί για να συγχαρούν τον ποιητή και να τον παροτρύνουν να μη σταματήσει να γράφει!!!!!




Αγαπημένοι συγγενείς, ήρθαν κι αυτοί , για να καμαρώσουν , όπως είπαν το δικό τους παιδί!!!!
Όσοι βέβαια ήταν μακριά και δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν, έστειλαν τις ευχές τους για καλό κατευόδιο!!!!



Τί να πω και για τις δικές μου φίλες;
Πάντα παρούσες σε κάθε κάλεσμα!!!!
Δεν μπορώ παρά να τις ευχαριστήσω κι εγώ με τη σειρά μου που μας έκαναν την τιμή να είναι κοντά μας σε αυτό το χαρούμενο γεγονός!!!!!














 Εύχομαι κι εγώ με τη σειρά μου στον αδελφό μου , να έχει εμπνεύσεις και να συνεχίσει να γράφει !


Επισκεφθείτε το blog του για να διαβάσετε ορισμένα από τα ποιήματα του!!
http://dialogouapodrasi.blogspot.gr/


Όσες φίλες θέλετε να αποκτήσετε την ποιητική του συλλογή, δεν έχετε παρά να μου στείλετε τη διεύθυνση σας στο mail μου    louren99@yahoo.gr



                                                    Να είστε όλες καλά!!!!!!


Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, για μεγάλους !!!!!!!!!!


Πολλές φορές σας έχω μιλήσει για το εργαστήρι της Ανθούλας, Χρώματα και Παραμύθια!!!
Είναι ο " παιδικός σταθμός " για μεγάλους!!!!!
Αν και δεν μπορώ να πηγαίνω συχνά τώρα, λόγω Ευγενούλας και η μια δυο φορές για μένα είναι βάλσαμο!!!
Ωραίος χώρος , ωραίες φίλες με την πετριά της δημιουργίας, μοναδική η οικοδέσποινα Ανθούλα με τις υπέροχες ιδέες της!!!!
Για πότε περνάνε οι ώρες , ούτε που το καταλαβαίνουμε και φυσικά όλο και ξεχειλώνουμε το ωράριο!!!!!
Ζεστό και φιλικό περιβάλλον , φορτώνουμε τις μπαταρίες μας για λίγες μέρες και φτου κι από την αρχή πάλι!!



Αυτή τη φορά το θέμα ήταν αυτό το ωραίο φορεματάκι με μικτές τεχνικές, να μην πάω;
Τί θα πω στην Ευγενούλα , ότι βαριόμουνα ή ότι πονούσε η πλατίτσα μου;



Δεν κουράζονται οι γιαγιάδες , όταν θέλουν να ευχαριστήσουν τα εγγόνια τους!!!
Σωστά;




Πήρα κι εγώ τα πινέλα μου και πήγα στον παιδικό σταθμό για μεγάλους!!



Άπλωσα το φουστανάκι και τα παπουτσάκια της και θα τα έχει για ενθύμιο από τη γιαγιά Ρένα, γιατί και η γιαγιά Ευγενία της φτιάχνει διάφορα, ξέχασα να σας το πω!!
Θα τα φωτογραφίσω και θα σας τα δείξω την άλλη φορά!!!!



Μια πριγκίπισσα έχει και κορώνα!!!!!
Ορίστε και η κορώνα της Ευγενίας.
Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!!!



Όταν ετοίμαζα αυτή την ανάρτηση, χτυπάει το κουδούνι και φέρνει ο ταχυδρόμος ένα πακέτο!
Δεν το άνοιξα, περίμενα να ξυπνήσει η πριγκίπισσα και να το ανοίξει μόνη της!!!!!


Όπως βλέπετε , δεν έχασε την ευκαιρία !!!!!


Είναι σχεδόν όσο και το μπόι της!!!!!!


Να μη σκαλίσουμε και λίγο;


Ναι, όπβς καταλάβατε, αυτό το υπέροχο φωτιστικό για το δωμάτιο της , ήρθε από τη φίλη μας τη Βίκυ.
Αν δεν το είδατε στην ανάρτηση της, χάνετε!!!!!
http://podilatisa.blogspot.gr/2016/03/blog-post_17.html
Είναι καταπληκτικό, το αδικούν οι φωτογραφίες!!!!


Κυρία Βίκυ, σας ευχαριστώ πολύ!!!!!
Μη βλέπετε που το σκαλίζω, δεν θα το χαλάσω, γιατί η μαμά μου το έβαλε ψηλά!!!!!!

Βίκυ μου, σ ευχαριστώ κι εγώ πάρα πολύ, γεια στα χεράκια σου!!!!!

Κι επειδή , όπως σας είπα δεν προλαβαίνω να γράφω συχνά αναρτήσεις, τώρα που σας πέτυχα , μη φεύγετε, σας έχω κι άλλα νέα!!!

Εχθές ήταν τα εγκαίνια της έκθεσης Ζωγραφικής και Βυζαντινής Αγιογραφίας στο Συνεδριακό Κέντρο της Τράπεζας Πειραιώς, όπου πήρα μέρος κι εγώ με δύο εικόνες μου!!

Ο Μυστικός Δείπνος





Η Δέηση.

Ήταν μια υπέροχη βραδιά από κάθε άποψη!!!!
83 καλλιτέχνες έλαβαν μέρος στην εκδήλωση με καταπληκτικά έργα!!!

Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά 10 πμ έως 9 μμ εκτός Κυριακής .
Σάββατο 11πμ έως 2μμ, μέχρι τις 15 / 4 / 2016
Εάν είστε Θεσσαλονίκη , αξίζει να κάνετε μια βόλτα από εκεί!!!




Ο αδερφός μου με την νύφη μου, δεν θα μπορούσαν να απουσιάσουν βέβαια από τα εγκαίνια!!



Πάρα πολλές φίλες και φίλοι ήρθαν στην έκθεση και η γνωστή σε όλες μας,  Ολυμπία ανέλαβε την φωτογράφιση!!!!
Εδώ με την Γιούλα.

Δεν θέλω να σας κουράσω πολύ , αλλά έχω άλλο ένα νέο να σας πω και θα σας αφήσω στην ησυχία σας!!!!


Την άλλη Τετάρτη στις 6 Απριλίου και ώρα 19.00 , στην Εύξεινο Λέσχη , Λ. Νίκης 13 , [Αριστοτέλους και Λ. Νίκης , επί της παραλίας] θα παρουσιαστεί η ποιητική συλλογή του αδερφού μου , Στυλιανού Πασχαλίδη




Τον ποιητή θα παρουσιάσουν οι ποιήτριες κ. Ζένια Κατσούλη και η κ. Ρία Φελεκίδου.
Ποιήματα θα διαβαστούν από τις κυρίες Ζένια Κατσούλη,  Ρία Φελεκίδου, Μπέττυ Μάλλιου, Μαρία Φιλίππου [ζωγράφο ] και από τον ίδιο τον ποιητή.

Θα παίξει βιολοντσέλο ο Αναστάσιος Πασχαλίδης, γιος του Στυλιανού.

                             

Οι καιροί είναι δύσκολοι, αλλά αντιστεκόμαστε με την Τέχνη!!!!

Όπου κι αν πάμε , σε όποια εκδήλωση, οι αίθουσες πάντα είναι κατάμεστες!!!!!!!
Ο κόσμος διψάει για ευχάριστα πράγματα!

Ας μην αφήνουμε να μας μαυρίζουν την ψυχή μας οι προκατασκευασμένες  απαισιόδοξες ειδήσεις!!!!!


                                             Θα χαρούμε πολύ να σας δούμε εκεί!!!!!

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Ο ΡΙΚΟ ΚΑΙ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ!

 Ξυπνήστε καλέεεεεέ!!!!!!
Ο ήλιος ανέβηκε ψηλά στον ουρανό κι εσείς ακόμη κοιμάστε;




Μου είπατε ότι θα με πάτε στο χωριό σε μια ήσυχη γειτονιά για να γνωρίσω κοτούλες, άντε , ξυπνήστε!!!!



Άντε , έχω και δουλειές.
Έχω να μιλήσω στην Πέτρα για τη γειτονιά του χωριού και στην Άννα για τα κουμπάκια μου!!!!


Η γειτονιά του χωριού, δεν αλλάζεται με τίποτα!!!
Ησυχία, καθαρός αέρας, φως, ήλιος!!!
Με λίγα λόγια, χαρά Θεού!!!!!
Κάποτε ο κόσμος λαχταρούσε να πάει στην πόλη για να γλιτώσει από τις δουλειές του χωριού και τώρα δεν βλέπουμε την ώρα να τρέξουμε εδώ!!!
Βέβαια , δεν έχουμε να αρμέξουμε αγελάδες η κατσικούλες, ούτε να σπείρουμε χωράφια!!



Τα τελευταία 24 χρόνια , εδώ περνάμε τον ελεύθερο χρόνο μας!!!!
Βόλτες στο βουνό με τον καλό καιρό, δίπλα στο τζάκι όταν βρέχει η χιονίζει!!!



Γιαυτό έφερα και τον Ρίκο , [από το κοκορίκο], εδώ, για να απολαύσει την ομορφιά του χωριού τώρα που βγήκε στη σύνταξη!!!!


Ποιά σύνταξη καλέ;
Πάνω στο άνθος της ηλικίας μου είμαι εγώ!!!



Δείτε τι ωραία πούπουλα έχω και τι όμορφο λειρί!!!!!!!



Ματάκια τσακίρικα όλο νάζι!!!!!!



Γιούπι!!!!!!
Κάνω και τσουλήθρα!!!!!!!!


Αν μπορείς κάνε κι εσύ!!!


Κάνουν οι συνταξιούχοι τσουλήθρα;
Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, όχι , δεν μπορώ να κάνω τσουλήθρα εγώ!!!!

Αυτό το αφήνω σε σένα Ρίκο μου και στην Ευγενούλα !!!!!!!!!
Ούτως ή άλλως , γι αυτήν σε έφτιαξα , που έχει τα γενέθλια της σήμερα!!!!
Έγινε κιόλας 2 χρονών κι  έτσι και σε πιάσει στα χεράκια της, θα σε τσουρομαδίσει!!!!!!!!
Παίξε , λοιπόν , μέχρι να έρθει, γιατί εγώ έχω άλλη δουλειά τώρα!!!




Θέλω να  σας μιλήσω για την δική μου γειτονιά,  αυτή που γεννήθηκα και μεγάλωσα .
Στην ίδια που μένω εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα!!!!!
Πω πω!!! Αιωνόβια είμαι δλδ; Μισοαιωνόβια και κάτι για την ακρίβεια!!!!

Μια ιδέα της Πέτρας που με έκανε να πάω πίσω στο χρόνο!!!
Τί να πρωτοθυμηθώ;
Την αλάνα που παίζαμε όλη μέρα;
Τα δέντρα που σκαρφαλώναμε και τρώγαμε τα φρούτα πριν καλά καλά ωριμάσουν;
Το χώμα που έβαφε τα παπούτσια και τα ρούχα μας;
Είχαν τόση ομορφιά όλα αυτά, μόνο που το καταλάβαμε πολύ αργά, όταν είχαν πέσει στο βωμό της ανοικοδόμησης όλες οι μονοκατοικίες και στρώθηκαν με άσφαλτο όλα τα δρομάκια και η αλάνα μας!!!

Και τί ήθελα δλδ, να έχουμε ακόμη χώμα στο δρόμο, που με τις πρώτες σταγόνες γινόταν λάσπη και με δυσκολία περπατούσαμε;

Χαμηλά σπιτάκια με καθαρές αυλές γεμάτες λουλούδια και δέντρα!!!!
Είχαμε και κοτούλες και λίγα χρόνια πριν η μαμά μου είχε και κατσικούλες!!!!!
Ναι , μέσα στην πόλη , στη Θεσσαλονίκη!!!!!

Δεν υπήρχαν πολλά μαγαζιά τότε, μόνο ένα θυμάμαι, ένα μικρό μπακάλικο που πήγαινα κι έπαιρνα μικρό παιδάκι τότε, χύμα ζάχαρη , χύμα λάδι, χύμα τσιγάρα, χύμα σάλτσα!!
Αχ , αυτή η σάλτσα!!!! Ποτέ δεν έφτανε σώα στο σπίτι για το φαγητό!!!!
Λίγο να τη σιάξω από δω στη λαδόκολλα που την έβαζε ο μπακάλης, λίγο από κει, έμενε μισή και λιγότερη στο τέλος!

Μαζί με τη σάλτσα για τη φασολάδα, έπαιρνα και παστές σαρδέλες φυσικά και το άγχος μου ήταν μη με ρωτήσει ξανά ο θείος μου το ίδιο πράγμα, όταν θα επέστρεφα στο σπίτι!!!
Μια σαρδέλα , μια δραχμή, μιάμιση σαρδέλα , πόσες δραχμές;
Πω πω!!!!!  φρίκη!!!!!
Πρώτη δημοτικού και δεν ήξερα ακόμη τί να απαντήσω!!!!
Ακόμη  θυμάμαι την αγωνία μου, να περάσω μπροστά από το δικό του σπίτι χωρίς να με πάρει είδηση!!

Όλα τα υπόλοιπα ψώνια, έρχονταν στην πόρτα μας!!!!
Αμέ!!!!!!
Delivery!!!!!
Αμ πως, που θάλεγε κι ο Χατζηχρήστος!!!!!
Χωρίς τηλέφωνο, είχες ότι ήθελες!!!!!
Ξέραμε τί ώρα περνούσε ο κάθε ένας πλανόδιος πωλητής και περιμέναμε με το κατσαρόλι το γαλατά


τον ψαρά,

τον μανάβη,

ακόμη και τον παπλωματά που άνοιγε και ξαναέφτιαχνε το μαλλί και το βαμβάκι μέσα στα στρώματα και στα παπλώματα.
Κάθε Άνοιξη, λίγο πριν το Πάσχα, ήταν στη γύρα για το φρεσκάρισμα!!!!!!


Κι ο γανωτζής κι αυτός στην πόρτα μας, για να γανώσει τις κατσαρόλες μας!!!!


Κι ο καλαθοπλέκτης κι αυτός εδώ, διόρθωνε μάλιστα και τις καρέκλες μας!


 Και πόσα ακόμη επαγγέλματα που είχα την τύχη να τα γνωρίσω, είπαμε μισοαιωνόβια γαρ και λίγο ακόμη!!!

                             ['ολες οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο, φυσικά!]

Αμ , τα γενέθλια που τα κάναμε στις αυλές!!!!
Με ότι μας βρισκόταν, μη φανταστείτε τίποτε τούρτες με σοκολάτα και σαντιγί!!!!!!!
Κανένα κέικ και πολύ μας ήταν!!!
Τα δικά μου είναι μέσα στο κατακαλόκαιρο!!!

Τί θυμήθηκα τώρα!!!
Φοράω που λέτε μια μέρα, ένα φόρεμα από οργαντίνα κίτρινο θαρρώ, με λουλουδάκια, μόλις το είχε μεταποιήσει η μαμά μου, γιατί ήταν της ξαδέρφης μου που με περνούσε μερικά χρόνια.
Τότε συνηθιζόταν αυτό, να πηγαίνουν τα ρούχα από τον έναν στον άλλον, είχαν ανακαλύψει την ανακύκλωση πολύ πριν την κάνουμε τώρα μόδα εμείς με τα vintage ρούχα!

Βγήκα στην αυλή και περίμενα την ώρα των γενεθλίων μου ακούνητη , μη και τσαλακώσω το φουστάνι μου!!!
Πάω και κάθομαι σε μια γωνιά και χαζεύω τον άλλο μου θείο που διόρθωνε το ποδήλατο του ξαδέρφου μου.
Όταν ήρθε η  ώρα να βάλει την αλυσίδα στη θέση της, ανακαλύψαμε μετά από λίγο , ότι είχα στρογγυλοκαθήσει επάνω της!!!!!

Δεν θέλετε να ξέρετε την συνέχεια, είμαι σίγουρη!!!
Πάνε τα γενέθλια, πάει και το φόρεμα!!!!
Θρήνος κι οδυρμός!!!!!!!!

Αυτό το νέο δρώμενο της Πέτρας , με έκανε να θυμηθώ πάρα πολλά, το κυριότερο όμως όλων , τη μυρουδιά εκείνης της εποχής.
Μυρουδιά από βασιλικό, ζουμπούλια, μοσχομπίζελα, τριαντάφυλλα και μια άλλη , αυτή του σπιτικού φαγητού!!
Άλλη μυρουδιά βρε παιδιά, εσείς οι μεγαλύτεροι θα με καταλάβετε , είμαι σίγουρη!!!
Ίσως επειδή ήμασταν τόσο κουρασμένα από το τρέξιμο στην αλάνα ή επειδή δεν είχαμε την ποικιλία που έχουμε σήμερα;

Και τώρα, θα μου πείτε, δεν έχεις να πεις τίποτε για τη γειτονιά με τη σημερινή της μορφή;
Όχι, δεν έχω τίποτε να πω, θαρρείς και σταμάτησε ο χρόνος εκεί, πριν 40 χρόνια που έπεσε το χαμηλό σπιτάκι στο βωμό της ανοικοδόμησης!
 Δεν θεωρείτε γειτονιά αυτό το τερατούργημα με τις  πολυκατοικίες που κάναμε και τους άγνωστους ανθρώπους πίσω από τις κλειδωμένες πόρτες!

Ευτυχώς που υπάρχει η διέξοδος στη γειτονιά του χωριού, όπως σας είπε ο Ρίκο πιο πάνω , όπου έπαιξαν τα παιδιά μου κι ελπίζω να παίξουν και τα εγγόνια μου!
Η ανοικοδόμηση δεν πιστεύω ότι θα πλήξει και τα χωριά κάποια μέρα ή μήπως όχι;


Πολλά θέματα σήμερα, αλλά αφού δεν έχω πολύ χρόνο στη διάθεση μου για συχνές αναρτήσεις, είπα να τα συνδυάσω όλα μαζί!!

Τον Ρίκο,, το δρώμενο της Πέτρας, Μια φορά μια γειτονιά ,την πρόταση της Άννας ή ντουλαπάκι να φτιάξουμε κάτι με κουμπιά [ εγώ τα χρησιμοποίησα στα ματάκια και στις ενώσεις του Ρίκου] και φυσικά τα γενέθλια της Ευγενούλας μας.

Κεραστείτε από την υπέροχη τούρτα της γιαγιάς Ευγενίας!!!




Ελπίζω να μη σας κούρασα!!
Να είστε όλοι κι όλες καλά!!!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...